Podczas wykonywania inwentaryzacji przyrodniczych można spotkać wiele ciekawych gatunków roślin. W trakcie wykonywania ekspertyzy w gminie Sośnie na potrzeby PROW 2014-2020, nasz ekspert przyrodniczy zauważył setki storczyków na wilgotnej wyczyńcowej łące. 

Najczęściej występującym gatunkiem z rodziny stotczykowatych w Polsce jest kukułka szerokolistna Dactylorhiza majalis zwana też stoplamkiem szerokolistnym. Rośnie na podmokłych łąkach, niskich torfowiskach, porasta również tereny nadrzeczne. Rozpowszechniona jest na całym niżu, pogórzu oraz w górach, aż po piętro regla górnego.

Nazwa odnosi się do budowy liści, które są dość szerokie, jajowato-lancetowatego kształtu i pokryte licznymi, nieregularnymi, brązowymi plamkami. Każda z roślin posiada od 4-8 liści, przy czym te położone wyżej są trochę węższe (lancetowate). W latach 1983-2014 roślina znajdowała się pod ścisłą ochroną gatunkową, natomiast obecnie podlega ochronie częściowej.

Wyrasta z podziemnej części złożonej z bulw pozornych opatrzonych wiązką grubawych, niedługich korzeni. Z bulw tych czerpie podczas kwitnienia substancje odżywcze, w wyniku czego ulegają one silnemu pomarszczeniu i zamierają. Równocześnie tworzą się nowe bulwy, z których w następnym sezonie wyrosną młode przyrosty. Pędy nadziemne pojawiają się tak, jak u innych geofitów, dość wcześnie i są odporne na trudne zimowe warunki.

Roślina kwitnie od maja do czerwca. Na większych wysokościach kwitnące storczyki można spotkać nawet w lipcu. Rosnący storczyk wytwarza grubą, prostą  i pustą w środku łodygę o wysokości  około 50 cm, opatrzoną nakrapianymi liśćmi i zakończoną długim kwiatostanem. Kwiatostan rozkwita zaczynając od najniżej położonych kwiatów. Na jednym pędzie kwiatostanowym jest około 30 niedużych, pozbawionych zapachu purpurowo-fioletowych kwiatów. Otwarte kwiaty utrzymują się około tygodnia, a ponieważ nie rozwijają się jednocześnie, kwitnienie jest długie.

Kukułka szerokolistna wydaje ogromną ilość drobniutkich nasion. Jednak by one powstały musi dojść do zapylenia krzyżowego, samopylność nie jest możliwa. Gdy w pobliżu rosną inne gatunki storczyków, zapylenie krzyżowe prowadzi do powstania mieszańców. Storczyk szerokolistny bardzo dobrze krzyżuje się m.in. z kukułką krwistą Dactylorhiza incarnata, która jest dość pospolicie występujących w Polsce gatunkiem. Znana też pod nazwą stoplamek krwisty. Rośnie na podmokłych łąkach i torfowiskach nawapiennych, na glebach żyznych, o odczynie obojętnym i lekko alkalicznym.

Występuje głównie na niżu. W Polsce można ją spotkać do wysokości 500 m n.p.m.  Największa ich grupa znajduje się w północnej, środkowej i wschodniej części kraju. Na południu i południowym zachodzie jest rzadka.

Łodyga, dość gruba, sztywna i pusta w środku, osiąga wysokość 30 – 60 cm, czasami nawet do 100 cm. Lancetowate liście są zawsze pozbawione plam. Mają długość ok. 5-krotnie większą od szerokości. Są niewiele odchylone od  łodygi, skierowane sztywno w górę. Górne liście sięgają kwiatostanu.

Kwiatostan  jest  walcowaty, zwykle gęsty, licznokwiatowy, długości  5-12 cm. Kwiaty mają barwę jasnoróżową do bladoczerwonej i są owadopylne, zwabiają owady imitując budową kwiaty roślin miododajnych, jednak nie wytwarzają nektaru.