Wykonaliśmy ekspertyzę przyrodniczą botaniczną w ramach kwalifikacji siedlisk do programu rolnośrodowiskowego na potrzeby ubiegania się o dopłaty dla półnaturalnych łąk wilgotnych. Na terenie Nadleśnictwa Grodzisk, RDLP w Poznaniu, znajduje się wiele ciekawych fragmentów łąk wilgotnych położonych nad ciekami wodnymi. 

Jedną z roślin, stwierdzonych w trakcie opracowania ekspertyzy przyrodniczej, która jako pierwsza zakwita na podmokłych łąkach wilgotnych jest knieć błotna Caltha palustris popularnie zwana kaczeńcem. Ta wieloletnia roślina z rodziny jaskrowatych występuje w całej Polsce w pobliżu zbiorników i cieków wodnych, na wilgotnych łąkach, w rowach i lasach łęgowych. Kwitnie od kwietnia do czerwca. Jest rośliną miododajną. Wabi owady nektarem, specjalnymi plamami i rysunkami, które mogą być zauważone tylko przez oczy owadów, reagujące na światło ultrafioletowe.

Knieć błotna to roślina trująca. Bydło instynktownie ją omija.  Jeśli znajdzie się w paszy w niewielkiej ilości – nie działa toksycznie, lecz mlekopędnie. Działanie szkodliwe znika podczas suszenia siana wskutek rozkładu związków trujących.

Surowcem zielarskim jest świeże i suche ziele, zbierane w okresie kwitnienia i suszone w temperaturze pokojowej. Ziele knieci jest skuteczne w leczeniu chorób wątroby i pęcherzyka żółciowego, a to za sprawą obecności berberyny- alkaloidu, który działa żółciotwórczo, żółciopędnie i rozkurczowo.  Dobroczynne właściwości berberyny były znane już w średniowieczu, a współczesne badania tylko potwierdzają jej korzystne działanie na ludzki organizm. Ma ona zastosowanie przy insulinooporności i cukrzycy, wspomaga walkę z otyłością, przyczynia się do poprawy stanu jelit oraz pozytywnie działa na pamięć. Berberyna leczy także stany zapalne, niealkoholowe stłuszczenie wątroby, wspomaga leczenie nowotworów oraz depresji. Oprócz tego ziele knieci błotnej zawiera magnoflorynę – alkaloid, który hamuje rozwój wirusa HIV. Wodne wyciągi z suchego ziela kaczeńca wzmagają diurezę i mogą przyśpieszać ustępowanie obrzęków powstałych na tle niewydolności krążenia.

Maści, soki i wyciągi na bazie knieci błotnej, a także świeże ziele stosowane są jako okłady przy leczeniu ran, a także przy wysypkach i opryszczce.

Kaczeniec błotny może być używany także w kuchni. Zamarynowane w zalewie z wody, soli i octu niedojrzałe pączki kwiatowe zastępują kapary.

W agrotechnice knieć wykorzystywana jest, jako roślina wskaźnikowa nadmiernego nawodnienia i konieczności melioracji łąk czy pól uprawnych.