Opinia obejmowała określenie możliwych działań do wykonania w związku z pojawieniem się szkodników powodujących defoliację aparatu asymilacyjnego na drzewach rosnących w pasie drogowym drogi wojewódzkiej nr 431 od m. Dymaczewo Nowe do m. Krosinko.

Barczatka puchowica Eriogaster lanestris występuje w Polsce na stosunkowo niewielu stanowiskach, lecz zwykle jej populacja na tych stanowiskach jest liczna, a uszkodzenia aparatu asymilacyjnego powodowane żerowaniem gąsienic są stosunkowo dobrze widoczne, zwłaszcza w pierwszej połowie okresu wegetacyjnego. Rozpoznaniu gatunku pomaga także obecność dużych, workowatych, zbitych oprzędów, które służą larwom jako miejsce schronienia i nocowania.

Motyl lata w kwietniu na nasłonecznionych, porośniętych podrostem brzozowym uprawach, na zbożach i wrzosowiskach. Jaja składa na rocznych pędach, ułożone w spiralne obrączki i pokryte szarymi włoskami z odwłoka. Gąsienice wylęgają się w maju i żyją we wspólnych białych, workowatych oprzędach (zwanych też gniazdami) ze zbitej przędzy na brzozach, lipach i innych drzewach liściastych. Żerują w nocy, ogryzając liście. Później żerują pojedynczo i w lipcu przepoczwarczają się na ziemi pod liśćmi. Zimują poczwarki, często przelegując kilka lat (do ośmiu).

Gromadne żerowania gąsienic nie wywołuje reakcji alergicznych u ludzi, tak jak ma to miejsce w przypadku kuprówek – Euproctis chrysorrhoea (Linnaeus, 1758) i E. similis (Fuessly, 1775) oraz korowódki dębowej Thaumetopoea processionea (Linnaeus, 1758).